خدايا!

نه خورشيد
و نه چاي شيرين و نان و پنير
هيچ كدام صبح هايم را روشن نمي كنند
به من آفتابگرداني بده كه به ياد تو، با او صبحانه بخورم!

خدايا!
مرا به گذشته هايم نبر!
تنها تكه هايي از گذشته را به من پيوند بزن كه گل بدهم!

خدايا!
مرا به خانه ات راه بده!
مي خواهم تو را به نام كوچكت صدا كنم!

                                                     

گفته بودی که چرامحو تماشای منی

آن چنان محو که یکدم مژه برهم نرنی

مژه بر هم نزدم تا که زدستم نرود

ناز چشم تو قدر مژه بر هم زدنی

تمام دنیای کوچکم را فدای نگاهت می کنم

به شرطی که باز بیایی

 بیایی و تا ابد بمانی

تا عشق را رویای خلوتم ندانم...

فاصله و زمان

عشق هاي کوچک را از بين مي برد

 ولي عشق هاي بزرگ را قوت مي بخشد.

مثل باد که شمع را خاموش مي کند

ولي آتش را شعله ور مي ساز

دلم می خواد که بی تو تنهای تنها باشه...می فهمی؟!

هیچ کس ویرانیم را حس نکرد

وسعت تنهاییم را حس نکرد

در میان خنده های تلخ من

گریه ی پنهانیم را حس نکرد

امروز روز تولدم بود

تلخی این روز رو حتی هیچ کسه هیچ کس حس نکرد....

delvapasi yek lahze amanam nadad

nagofti ke man ham deli daram

va ashk haye nagoftei baraye to

baraye baraan

pas chera intor bikhial

be deltangihayam labkhand mizani?

yek emshab ke man az sare niaz

dare kenare mehrbanihaye to am

inghadr namehraban nabash

dasti bar ghobare dirsale in panjere bekesh

bogzar booye baharo baboone

be otaghe man ham biayad

magar che mishavad??

hozoooore to

fale hafez

panjerehaye baz be sooye bahar

khodaya

khab mibinam?

ke janash ghorbani nemikonad

 ke dood an

ta sar hade khodavand beravad

ta shayad khodayash eltemas ooo ra beshnavad

 va doayash ra mostajab konad..

nemidoonam az kodom setare mibini mano

cheshmato mibandio dobare mibini mano..

اگر در خواب می دیدم غم روز جدایی را

به دل هرگز نمی دادم خیال آشنایی را

                                              حالا دیگه تورو داشتن خیاله

                                              دل اسیر آرزو های  محاله

                                               غبار پشت شیشه میگه رفتی

                                              ولی هنوز دلم باور نداره...

این دو لذت شریف را 

آفریدگار مهر،

گوهر نهاد آدمی شناخته ست .

رهروی شنید و گفت :

کار عاشقان پاکباخته ست!

گفتم : ای رفیق راه،

یک نگاه مهربان که از تو ساخته ست !

عیدتون مبارک

من می ایم

اسمان

روزی نشینم پیش تو

تا ببینم می توانم حمل این چشمان خیس...

که همه سوی تو خیره

اشک است

و طلب

و حاجت دل

تو بگو می توانم حمل ابن ها؟!
من می ایم اسمان

حالا ببین...

امروز

روزیه که

ثانیه های ۳۰روزم بی تو کشتم...

همه گویند که من عاشق اویم

گرچه می دانم که خود عاشق اویند

لیک می ترسم یا رب

نکند راست بگویند...

az khab ke barkhastam ensan bodam
hal nemidanam

ensani hastam ke khabe parvanei ra didam

ya parvane i ke dar khabe ensana

ماهی را  سبز می کشیدم

سبزه ای را سرخ می کردم

و دهان بچه های جهان را با نقل هایی شیرین می کردم

نقاش نیستم

اما خیال پرداز خوبی هستم

پس می توانم...

سلام

نمی دونم آخرین بار همین جا بود

می گفت و من می نوشتم

خیلی خوب بود

نمی دونم قهره؟

شایدم از من بدی دیده...

اما این جا تا اطلاع ثانوی به دلیل گم شدن احساسم ، متروکه!

اگه اینو خوندی برگردو خوب گلم؟

نوعی از مرگ بودی

شاید!

نظیر پروانه ای رنگین بال

خشکیدن

در میان دفتر خاطرات

خاطرات ۲تایی

خشکیدم!    خشکانیدیم!

میشکنم بی تو و نیستی

به سراغم نمی آیی

تو کجایی

تو کجایی

تو کجایی...

شبی که رفتی

بی خبر...

چشمانم را با بلور های گریه

آذین بندی کردم

بی آنکه دلیلی بخواهم...!

این بود شادی من پس از رفتنت..

نفهمیدی

چون بی صداست شکستنم

http://xman.blogfa.com/

گوش کن

 با تو ام

گوش کن

تو بیا

وهیچ

بس...