دوباره دلم واسه قربت چشم هات تنگه

 دوباره این دل دیوونه واست دل تنگه

 وقت از تو خوندن ستاره ی ترا نه هام

اسم تو برای من قشنگ ترین آهنگه

 بی تو یک پرنده ی اسیر بی پروازم 

 با تو اما می رسم به قله ی آوازم    

 اگه تا آخر این ترانه با من باشی

 واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می سازم

 با یه چشمک دوباره منو زنده کن ستاره

نذار از نفس بیافتم تویی تنها راه چاره   

....              .....           .....         ....    

 تویی که عشقمو از نگاه من می خونی     

تویی که تو طپش ترانه هام پنهونی

تویی که هم نفس همیشه ی اوازی

تویی که آخر قصه ی منو میدونی

اگه کوچه ی صدام یه کوچه باریکه

اگه خونم بی چراغه چشم تو  تاریکه

می دونم آخر قصه می رسی به داد من

لحظه یکی شدن تو آینه ها نزدیکه...

             (معرکه بود!!؟)

 

 

 

                  

نمی‌دانم کدام شب پاييز بود
چشمان من در برق صاعقه‌ای شکست
تو ديگر تمام شده بودی
مرا هيچ گريزی نبود
بايد تنهايت می‌گذاشتم
طوفان مرا به فردا سپرده بود و تو را به سرما

حسنا صادقی

 زودتر بيا
 من زير باران ايستاده‌ام
 و انتظار تو را می‌کشم.
 چتری روی سرم نيست
 می‌خواهم قدم‌هايت را، با تعداد قطره‌های باران شماره کنم
 تو قبل از پايان باران می‌رسی
 يا باران قبل از آمدن تو به پايان می‌رسد؟
 مرا که ملالی نيست
 حتا اگر صدسال هم زير باران بدون چتر بمانم
 نه از بوی ياس باران‌خورده خسته می‌شوم
 نه از خاکی که باران غبار را از آن ربوده است.
 هروقت چلچله برايت نغمه‌ی دلتنگی خواند
 و خواستی ديوار را از ميان ديدارهايمان برداری بيا
 من تا آخرين فصل باران منتظرت می‌مانم.

حسنی صادقی

اگه نبینین از دست دادین

http://www.icdlbooks.org/icdl/BookReader?bookid=nobodyw_00500007&pnum=1&twoPage=true&route=text_English_iran&size=0&pnum1=1&djvu=false&lang=English&msg